Posted on

Aşk Sözlerim -3- 11.09.2014

Saat pimini çektim, yorgan üşümelerinde.
Ölümü assam satırlara, kaç yazar itiraflar.
Sen içinden ağlarken ben bir yerde kaldım mı?
Ve o yerde kendimi bağışladım mı?
Soruyorum sana.
Soruyorum kendimdeki yangından.
Acaba ateş külü ezberler mi?

Ne kadar oldu bilmiyorum.
Yıllar hafızamda patlarken ben bir yerde.
İnanç cenneti içinden geçirir.
Yoktur, senden bir tane daha.
Her aşk mutluluğundan acı çeker.
Ya da her umut kendi içinde çaresizdir.
Aslında imkansızlık dediğin,
Senden sana yansıyanın hayalleridir.

Kudret Alkan / 11.09.2014 / istanbul

Posted on

Aşk Sözlerim -2- 11.09.2014 – Kudret Alkan

Benim odam sokağın öksürüğünde bir selam.
Merhaba dediklerim gelmez aklıma.
Bir içki sofrasında kaybettim, aşkı.
Mezeler umut oldu, derdimdeki karanfile.
Nasıl da aynasızım, sana bakarken.
Hani yansıyan senden olunca.

Gel sevdiğim, günün içindeki terkim ben.
Terk ettiklerimi terk etmekle kendini kuran.
Oluşan ve aynı zamanda oluşturan.
Bir bakış yansıt, içindeki milattan.

Kudret Alkan / 11.09.2014 / istanbul

Posted on

Aşk Sözlerim -1- 11.09.2014 – Kudret Alkan

Deli bir yangın, düşüyorsun gözlerimin gün batımına.
Güneş mi sensin, yoksa yosun mu?
Ne kadar tükenirsin kendinden.
Bir yerde kaldın mı hiç…
Bir yerde kendini bilmeden hani.
Tutma, bırak fısıltılar ağlasın hayallerde.
Sen doğmaya bak, beni düşünme.

Gözlerim, benim ilahi adaletim.
Ne kadar geçti üstünden, bir yerde kehanet vardır elbet.
Rüyaların varmış, yanında da dipsiz uykusuzluk.
Bırak beni düşünmeyi, bırak beni kendine çekmeyi.
Bırak da yol alsın içimdeki.
Çünkü yoktur, aşkın kendi içindeki dönemeci.
Gülün kendine olan özlemi.
Dikenlerden, ya da fidanların itiraf hallerinden.

Kudret Alkan / 11.09.2014 / istanbul

 

 

 

Posted on

Her Yerde ve Her Şeyde – Kudret Alkan

Aşk mevsimine düştüm de, gardiyan oldu şafaklar. Nasıldır, rüyanın içinde poyraz olmak. İçimde Karadeniz türküsü. Kovalanan bir intiharın içinden geçen diriliş. Hepsi benden giden bir sen. Sen içinde bendir ki, beni sürekli sana doğru sevdiren.

Nerede yanıldığını bilmeden, ya da bildiklerinin içinde kendini sorgulara vermek. Kaç yıldır düşmüşsün, ya da nereden sallanıyorsun. Şafak da sen, gün batımı da sen. Bu dolunay, bu yeni ay içinde kendimi dipsiz bir fırtınanın gelgitlerine bıraktım. Ne kadar yol alsam da, içime düşen hayalin penceremde duruyor. Yağmurları sana benzetiyorum. Sevdamı sen eyleyip, gönlümü ölüme bir kez daha çiviliyorum.

Ben ölümden korkmam ki, o benden korksun. Çünkü ben aşk doluyum.
Çünkü ölüm küçük insanlara göredir.

Neyleyim, sevda bir kere zincir vurduysa. Bu aşk zamanından önce doğmuşsa.
Ben senin sonralarını ve öncelerini bildiğim için, seni senden daha iyi sana veren.
Aynı zamanda kendi içinde aykırı ve bir o kadar can alıcı bir dünyayı bırakan.
Her şeyi hiç edip de kendini terk eden.
Al işte bendeki hiç kimseleri. Bırakayım da onlar ulusun kör tepelerde. Avuçlar açılsın, Yaradan’ın topraklarına. Belki bir diyar gelir de, ansızın seni bana getirir. Ve biz, bir kere daha kaderin içinden geçeriz. Kol kola, göz göze, bakışları ateş eylercesine. Bir kere daha, ya da son kez göklere.

Bitiyor ve gönül seni istiyor. Nasıl olduğunu bilmeden susadım. Nasıl olduğunu bilmeden çöl oldum. Nasıl olduysa dağları enginleştirdim. Kendimi sana dönüştürdükçe, içimden senler doğdu…

Varsa içimde hiç kimse,
Benzesin sendeki herkese.
Belki o herkes beni doğurur, bir yerde.
Belki de o yer,
Bendeki kaderi sen eder, her şeyde.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim -3- 05.09.2014

Gönül şehri nerede, nerede bağrımı deşen sevgili?
Geçiyorsan acının soluğundan,
Olgunluk mimarı olur, göklerin.
İnersin yağmurun toprakla olan sevişmesine.
Yer ve çamur bir arada insanlaşır.
Sen aşk içinde devredersin, yaşamını.
Atlarsın ölümüne, ölüm dediğin emanettir sana.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim -18-

Umut mu kaldı geride…
Seviyorum sevmenin kendisine tutunduğu yolculukları.
Yine rüyalara dalıyor, düşlerim.
Acı desen soytarı kaderle işbirliği yapmış.
Boynunu büken ben miyim?
Ya da yalnızlığın içinden gülüşlere gömülen.
Elbet bir yerde sen var.
Elbet kader günah çıkartacak..!!!

Posted on

Aşk Sözlerim -16-

Nedir içimdeki kuşkunun müdavimliliği.
Bir intihar gecesine daldım, hıçkırığımla yanarak.
Sen mi geri döneceksin, yoksa ben mi?
Bak yıllara yine bildiğini okuyor.
Bir tercüman gerek aramızdaki savaşa.
Hani dosttuk, şimdi düşman olduk dünyanın davasında.

Posted on

Aşk Sözlerim -15-

Aşk…
Nereye tutunsan frizbili yalnızlık.
Hani atarsın geri döner umutlar.
Cennet senin olsun.
Varsın hiçlik kuşları nefesimin içinde.
Ben tenin acısındaki küle dokundum.
Sen kimsin ki ölüm…
Alsan beni de düşünmek denen oyuncak bitse.
Bitse insanın kendisiyle olan mücadelesi.
Bilsek ve hatırlasak aşktan kalma hikayeleri.
Yeniden yazsam kendimdeki çocukluğu.

Posted on

Aşk Sözlerim -14-

Ölümün rüyasında zincir mi kırdık sevgilim.
Lanet olsun kaderin ahlakına ve adaletine.
Ben başka bir dünyanın hudutlarında.
Güneşi sayıklayan cennet karanlığı.
Tut beni hıçkırık kokan dudaklarından.
Bir öpüşmeye asıl da aşk doğsun ilahlar sofrasından.

Posted on

Aşk Sözlerim -13-

Bilirim rüzgarı.
Gözlerin sanki Tanrı’nın değirmeni.
Hani yalnızlığımdan kıyasıya alev aldığım.
Yağmur ya da deniz ne fark eder?
Aşk ele geçer mi ölümün hıçkırığında?
Bak damlalara seni çağırıyor.
Orta yerinden kırılıyor, ruhum.