Posted on

Aşkın Uçurtma Hayalleri

Bir yerdeyim. Neresi olduğu belirsiz. Kendimce bir hayalden diğerine doğru yol alıyorum. Umut şehrin bacalarına üşüşmüş bir halde. Bazı zamanlarda olduğu gibi yine veryansın ediyorum. Acaba ölüm bir yerde ıslak imza mı atıyor. Yoksa şizofren bir dokunuşun içindeki mavilerde mi geziniyor. Nerede olduğu gerçekten bilinmiyor. Lakin ben de barut kokusu içinde lekeli ateşleri düşlüyorum. Gömleğim mavi alevlerin hükümdarlığı altında geziniyor. Sizce de fazla mı yoruyorum kalbimi? Ya da kalpten gelenler bir yerde Yaradan’ın emeklerini mi taşıyor.

Bir yerlerde anlamların kaygısı olmalı. Ya da kaygıların içinden geçen son kuşlar, onunla beni yeniden bir araya getirmeli. Ama yok. Artık isteklerim de zalim. Ya da bana geçersiz notlarla yansıyor. Orada kendimi azınlık içinde hissediyorum. Son basamağa kadar hırsımla ve azmimle tırmanıyorum. Sonunda ne mi oluyor? Hayat bana karşı daha fazla günahkar bir hal alıyor. İşte yine patlayan bir ölümün kollarındaki yaban kızı.

Kudret Alkan

Posted on

Her Yerde ve Her Şeyde – Kudret Alkan

Aşk mevsimine düştüm de, gardiyan oldu şafaklar. Nasıldır, rüyanın içinde poyraz olmak. İçimde Karadeniz türküsü. Kovalanan bir intiharın içinden geçen diriliş. Hepsi benden giden bir sen. Sen içinde bendir ki, beni sürekli sana doğru sevdiren.

Nerede yanıldığını bilmeden, ya da bildiklerinin içinde kendini sorgulara vermek. Kaç yıldır düşmüşsün, ya da nereden sallanıyorsun. Şafak da sen, gün batımı da sen. Bu dolunay, bu yeni ay içinde kendimi dipsiz bir fırtınanın gelgitlerine bıraktım. Ne kadar yol alsam da, içime düşen hayalin penceremde duruyor. Yağmurları sana benzetiyorum. Sevdamı sen eyleyip, gönlümü ölüme bir kez daha çiviliyorum.

Ben ölümden korkmam ki, o benden korksun. Çünkü ben aşk doluyum.
Çünkü ölüm küçük insanlara göredir.

Neyleyim, sevda bir kere zincir vurduysa. Bu aşk zamanından önce doğmuşsa.
Ben senin sonralarını ve öncelerini bildiğim için, seni senden daha iyi sana veren.
Aynı zamanda kendi içinde aykırı ve bir o kadar can alıcı bir dünyayı bırakan.
Her şeyi hiç edip de kendini terk eden.
Al işte bendeki hiç kimseleri. Bırakayım da onlar ulusun kör tepelerde. Avuçlar açılsın, Yaradan’ın topraklarına. Belki bir diyar gelir de, ansızın seni bana getirir. Ve biz, bir kere daha kaderin içinden geçeriz. Kol kola, göz göze, bakışları ateş eylercesine. Bir kere daha, ya da son kez göklere.

Bitiyor ve gönül seni istiyor. Nasıl olduğunu bilmeden susadım. Nasıl olduğunu bilmeden çöl oldum. Nasıl olduysa dağları enginleştirdim. Kendimi sana dönüştürdükçe, içimden senler doğdu…

Varsa içimde hiç kimse,
Benzesin sendeki herkese.
Belki o herkes beni doğurur, bir yerde.
Belki de o yer,
Bendeki kaderi sen eder, her şeyde.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim -3-

Varsa yük gamı, dilenir meydan ölüşlerim.

Köprü altı insanıyım, sakalım saçımda kararmış.

Bir ışık tutsan, döndürsen dünya dediklerine.

Var mıdır, berduş oldum, umutlu acıda umutsuz.

Yüklen kendini de, intihar tüketelim,

Kol kola girdiğimiz her yaşamda.

Seninle yaşam var mı, bir yerlerde?

Posted on

Aşk Sözlerim -2-

Öpüşünde bitivermek, gül tende kafes.

Kokusunda sabahlamak, sevişen yıllar içinde.

Biriktirmek adını da, vermemek içindeki sırrı.

Nasıldır seninle sensiz yaşlanmak,

Hele bir de dökülürse Everest omuzlardan,

Başkadır, buğday tarlalarındaki cennet yürüyüşü.

Sesine kurban, akıntısına tutkun damla.

Közden gözyaşları, yakarım kendimi de,

Dönüşürüm olduğum gibi sana.

Posted on

Aşk Sözlerim -1-

Esince aklıma değildi, heves yazması.

Bu dipsizlik, hayali bir bağdır, rüya oluşuna.

Tutunmak ve savrulmak, acı kıyısına.

Olabilirlikte bir kum tanesi, hani kızgın alev gözlerinde.

Seni kucaklama, giriş çıkış ayrılık.

Tünel desen sorgusuz infaz sözlüğü.

Bulmak ve karartmak, kelime denen eylemi.

Posted on

Aşk Sözlerim -1- 03.07.2014

Hani mavi yıldızlar vardı, derin mi derin.
Hani gün batımından gelen bir şafaktı, bakışmak.
Bu bizim öykümüz, kimler var içinde.
Kim bilir hangi arzular fışkırır el ele.
Ya da bir duadır, buluttan ruhuna.
Beni tut, beni bırakma bu rüzgarlarda.;
Bak şehir yıkılıyor, körebe aşktan.
Yıldızlar aynı şarkıyı söylüyor, üstümüze.
Coşmak ya da ağlamak gerçeğin nefesinde.
Sadece sen yaşanıyorsun, bende.
Sadece sen söyleniyorsun, yüreğimde.

Kudret Alkan / istanbul

Posted on

Aşk Sözlerim -1- 07.05.2014

Dalgalı gözyaşı nasıl da vuruyor, sensizlik kıyısına.
Tutku içinde hıçkırıkla dans ediyor, yorgan.
Seni duvarın algoritmasından çağırıyorum.
Sessizliğin sayılarına dönüşen dualar.

Ey sevmek,
Sen benim içimden oluşan bir ben.
Ne kadar oldu bilmeden.
Rüzgarın uğultusuna olan düşlerimden.
Ne olursa olsun,
Azrail ile yol alan kaderimden.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim -06.05.2014- -1-

Gözyaşı limanlarında martıların sessizliği kadar sevmek.
Hani sustukça içimde artan bir sen.
Sana aşık olan benim dışımda bir ben sanki.
Seni seven içimde oluşan sen sanki.
Sana ilah kadar benzemek bu olsa gerek.
Bakışların susuzluk içeren sohbetlerinde.
Senin nefesini yudumladığım göğüs kafesinde.
Seninle ben başkayız işte.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözleri 15.04.2014 -2-

Şehrin sokaklarında öksüz bir aşk dolanır.
Yıllar var ki,
Kendi içinde masum iki sevgili.
Biri diğerinin kader sancısı.
Dava derin, giden duygular hasrete gebe.
Düşmüşüm, cennetin oltasına.
Sevinçlerim denizin dalgaları misali.

Yağmurun gövdesi yok.
Şemsiyeler yine bir başına.
Öfkenin içinden geçiyor, aşk.
Şiddet içinde sevmenin ölümsüzlüğü.
Sen yine bildiğini oku.
Sen yine küllerinden umut.

Bir ekmek davası gibi içimdesin.
Lokmalarım sana doğru koşar adım.
Ne kadar yalnızsak,
Kalabalıktan o kadar ayıklandık.
Ne kadar aşıksak,
Birbirimizden o kadar ayrıldık.

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim – 29.03.2014

Islak gözlerinde yanmak ne hoş.
Ne kadar hoş,
Sevgiye susamış acılardan kürek çekmek.
Sanki alabora olmuş bir rüyanın kıyısı.
Dalgalar umuda dönüşür de,
Sen kum taneleri gibi sonsuz.
İzin ver de, hıçkırayım yüreğimden.
İzin ver de,
Öksüreyim nefesimden.
Sen başka, başkalar sende.
Nasıl olacaksa…
Gerçekten olacaksa…

Kudret Alkan

Posted on

Aşk Sözlerim 16.03.2014 -2-

Ağlarken.
Ağlarken sabahların kolu kanadı kırık.
Duvarın içinden geçercesine sanki.
Sanki ıslığımı ötelere savururcasına.
Belki de hıçkırık taneleri.
Hani akıtırsın, içinden geçenleri.
Sen oradasın, sen orada yoksun.
Hatta kimseler içinde kimsesizce.
Bilinmez devran, kalbinde paraşütsüz şemsiyeler.
Yağmur birikiyor, sular canlanıyor.
Açılmak istiyorsun ağlarken.

Sen ağlarken.
Ben kimsesiz, ben sen içinde sensiz.
Belki de hiç olmadığım kadar esir.
Aşk içinden taşan son vurgun.
Kelimeler bitiyor, kelimeler kafa çekiyor.
Şarap boşlukta sensizlik içinde sallanıyor.
Vurmak gerek kadehleri.
Son imzamı atmam gerek.
Şiiri dudaklarına sürmem gerek.
Bir öpücük kadar sadeleşmek.

Bu aşk anlık değil, bu aşk yılları aşkın.
Bu aşk senden daha fazla sen.
Bu ben senden.
Ne de olsa aşklar yüreklerden.
Var olmak senin gözlerinden.

Kudret Alkan – istanbul

Posted on

Aşk Sözlerim 16.03.2014 -1-

Bak bana.
Gözlerim baharın duvarlarında.
Boynu bükük yalnızlıktır.
Acı çekersin, belki de infaz olursun.
Beyaz perdedesindir.
Bir filmdir, hayat geçerken.
Sen yine hasretin düzenbazlığında.

Gecelerin içinde sayıklarken aklımı,
Kimseler geçmezken odamda,
Sadece sensin, sadece senin bakışların kemiklerimde.
Sinsi bir güneş bekler, beni.
Kül olmaya dayanmışım.
Ateş kadar yanmışım, sohbetinde.
Senin yudumlamalarında, senin yüreğinde.
Herkes giderken ruhunun perdesinde.

Kudret Alkan – istanbul