Posted on

Söylemiştim Sana

Söylemiştim.
Enkaz olacaktık eninde sonunda.
Büyüdü acılar, gözyaşları duman oldu.
Tutamadım seni, ulaşamadım sana.
Yetmedi aşk, daha fazlası gerekiyordu.
Hani yıldızdan düşen, ya da ayaklanan.
Seninle benim hikayem.

Anlatmaya çalışmıştım.
Yerim yurdum belli değildi.
Hayatın bir köşesine saçılmıştım.
Toplayamadım kendimi.
Her şey üstüme geliyordu.
Aşk bir kere daha oyun oynuyordu.

Suskundum.
Üstüme gelen her şeye karşın.
Kaçmıyordum, sadece kendimleydim.
Aslında bu her şeye yetiyordu.
Hani toprağa giren.
Hani insanlar tarafından yıkanan.
İşte o an, şahit olan mezar oluyordu.

Kopuyorum, ruhumdan ve bedenimden.
Aşk dolunayı göklerde son nefeste.
Yıldızlar gülümsüyor ve göz kırpıyor.
Ben hangi davada esirim.
Ya da hangi gözyaşı sensizliği temizliyor.

Oysa, oysa, oysa çiçekler vardı.
Seni sevdiğimin kanıtı gerçekten her şeydi.
Bakınca dünyaya, bakınca kainata gördüğüm.
Sendin sevdiğim, başkası değildi.
Ulaştıklarım, yetişemediklerim.
Hepsi sendi, her öykü sesindi.

Çoğalıyordu duman, yerinde durmuyordu yıldız.
Kanım akıyor, damarım isyanda.
Aşk için sonuna kadar giden bir macera.
İlelebet ikimizin, her daim bizden.
Bu büyük buluşma, hiç kimseye benzemeyen.
Seninle her daim sevişen.
Ve her koşulda: “Seni seviyorum.” diyen.
Kudret Alkan / istanbul